Gdzie można kupić produkty ?

Sprawdź gdzie kupisz nasze produkty!

Unigel Apotex KIDS to zestaw, zawierający Unigel Apotex - unikalny żel hydrofilowy, który posiada zdolność wiązania wolnych rodników tlenowych. Zapewnia on optymalne wartości pH oraz wilgotność w ranie, wspomagając w ten sposób proces gojenia. Ponadto działa jako bariera zabezpieczająca ranę przed zakażeniem. Jest odpowiedni do użytku domowego w celu opatrywania ran nie tylko przewlekłych, ale zwłaszcza ostrych, na przykład:

OPAKOWANIE ZAWIERA: UniGel Apotex 5 g., 3 szt. opatrunków foliowych

DODATKOWO: tatuaż dla dzieci

Skład: Unigel Apotex to hydrofilowy żel metakrylowy będący usieciowanym kopolimerem 2-hydroksyetylometakrylanu, który posiada polimerowo wiązane i sterycznie osłaniane grupy aminowe.

Łatwe i szybkie opatrywanie ran

Unigel Apotex PIERWSZA POMOC to zestaw, zawierający Unigel Apotex - unikalny żel hydrofilowy, który posiada zdolność wiązania wolnych rodników tlenowych. Zapewnia on optymalne wartości pH oraz wilgotność w ranie, wspomagając w ten sposób proces gojenia. Ponadto działa jako bariera zabezpieczająca ranę przed zakażeniem. Jest odpowiedni do użytku domowego w celu opatrywania ran nie tylko przewlekłych, ale zwłaszcza ostrych, na przykład:

OPAKOWANIE ZAWIERA: UniGel Apotex 5 g., 3 szt. opatrunków foliowych

Skład: Unigel Apotex to hydrofilowy żel metakrylowy będący usieciowanym kopolimerem 2-hydroksyetylometakrylanu, który posiada polimerowo wiązane i sterycznie osłaniane grupy aminowe.

Przykłady ran, w przypadku których możemy stosować

UniGel Apotex to wyjątkowy sposób leczenia zarówno ran ostrych, takich jak rany cięte, otarcia, oparzenia I stopnia, drobne skaleczenia powstałe w domu lub podczas zajęć sportowych, jak również ran przewlekłych, takich jak owrzodzenia spowodowane niewydolnością krążenia żylnego lub tętniczego, odleżyny, rany przewlekłe u pacjentów z cukrzycą, pooperacyjne uszkodzenia skóry i inne. Wyjątkową właściwością wyrobu medycznego UniGel Apotex jest zapewnienie wilgotnego środowiska podczas gojenia ran. Stała wilgotność w okolicach rany zapobiega tworzeniu się suchych strupów, a tym samym przyspiesza proces gojenia.

Skład: UniGel Apotex to hydrofilowy żel metakrylowy będący usieciowanym kopolimerem 2-hydroksyetylometakrylanu, który posiada polimerowo wiązane i sterycznie osłaniane grupy aminowe.

Unigel Apotex:

Sposób stosowania

  • Oczyścić ranę z zabrudzeń mechanicznych, np. pyłu, resztek wcześniej stosowanych materiałów leczniczych, które mogłyby podrażniać i uszkadzać ranę.
  • Za pomocą nakrętki przebić górną część tuby.
  • Niewielką ilość żelu (warstwa o grubości koło 1 mm) nałożyć na całą powierzchnię rany. Żel przylgnie do rany, a następnie wchłonie wysięk i inne płyny z rany.
  • Przykryć ranę sterylnym gazikiem i umocować go za pomocą bandaża lub plastra. Drobne rany po naniesieniu żelu zabezpieczyć plastrem z opatrunkiem. Stosując materiały zabezpieczające, należy zachować ok. 1 cm margines wokół rany.
  • U pacjentów, u których konieczna jest terapia uciskowa, należy zastosować bandaż elastyczny o małej rozciągliwości, zgodnie z zaleceniami lekarza.
  • Po aplikacji żel pęcznieje. Unikalna struktura żelu zapobiega przywieraniu do rany, co umożliwia jego łatwe, bezbolesne usunięcie poprzez delikatne starcie.
  • Opatrunek należy zmienić w zależności od potrzeb, jednak najpóźniej po 24 godzinach. W przypadku zakażonych ran zaleca się częstsze zmiany opatrunku.
  • Należy oczyścić ranę z zanieczyszczeń mechanicznych, np. pyłu, resztek wcześniej stosowanych wyrobów medycznych, które mogłyby podrazniać ranę.
  • Otworzyć tubkę za pomocą odwróconej nakrętki.
  • Nałożyć cienką warstwę żelu na całą powierzchnię rany. Żel przylgnie do rany, stopniowo będzie absorbował wysięk i inne płyny z rany.
  • Przykryć ranę opatrunkiem foliowym Dermafoil.
  • Przed zastosowaniem opatrunku Dermafoil należy oderwać papier zabezpieczający, przyklejony do tylnej ścianki folii. Umieścić opatrunek na ranie, a następnie zdjąć papier z drugiej, zewnętrznej strony folii.
  • Pacjenci przyjmujący antybiotyki lub inne leki z powodu zakażenia rany, powinni postępować według wskazań lekarza.
  • U pacjentów, u których konieczna jest terapia uciskowa, należy zastosować bandaż elastyczny o małej rozciągliwości.
  • Po aplikacji żel pęcznieje. Unikalna struktura żelu zapobiega przywieraniu do rany, co umożliwia jego usunięcie w łatwy i bezbolesny sposób poprzez delikatne starcie.
  • Kolejna zmiana opatrunku i aplikowanie żelu następuje w zależności od potrzeb, zwykle po upływie 12 - 24 godzin od poprzedniej aplikacji. Dzięki przezroczystej folii Dermafoil można na bieżąco obserwować stan gojenia się rany.
  • Należy oczyścić ranę z zanieczyszczeń mechanicznych, np. pyłu, resztek wcześniej stosowanych wyrobów medycznych, które mogłyby podrażniać ranę.
  • Otworzyć tubkę za pomocą odwróconej nakrętki.
  • Nałożyć cienką warstwę żelu na całą powierzchnię rany. Żel przylgnie do rany, stopniowo będzie absorbował wysięk i inne płyny z rany.
  • Przykryć ranę opatrunkiem foliowym Dermafoil.
  • Przed zastosowaniem opatrunku Dermafoil należy oderwać papier zabezpieczający, przyklejony do tylnej ścianki folii. Umieścić opatrunek na ranie, a następnie zdjąć papier z drugiej, zewnętrznej strony folii.
  • Pacjenci przyjmujący antybiotyki lub inne leki z powodu zakażenia rany, powinni postępować według wskazań lekarza.
  • U pacjentów, u których konieczna jest terapia uciskowa, należy zastosować bandaż elastyczny o małej rozciągliwości.
  • Po aplikacji żel pęcznieje. Unikalna struktura żelu zapobiega przywieraniu do rany, co umożliwia jego usunięcie w łatwy i bezbolesny sposób poprzez delikatne starcie.
  • Kolejna zmiana opatrunku i aplikowanie żelu następuje w zależności od potrzeb, zwykle po upływie 12 - 24 godzin od poprzedniej aplikacji. Dzięki przezroczystej folii Dermafoil można na bieżąco obserwować stan gojenia się rany.
  • Przeźroczysta folia jest przeznaczona do szybkiego i sprawnego, ale tymczasowego, okrycia rany przez okres nie dłuższy niż 6 godzin. Następnie zalecamy zdjęcie folii, przemycie rany pitną wodą i zależnie od stanu rany, pozostawienie jedynie warstwy żelu UniGel Apotex lub okrycie jej gazą nasączoną parafiną i kolejną warstwą opatrunku. W przypadku małych zranień można zastosować plaster opatrunkowy.

Ogólne zasady opatrywania ran

PROBLEM PRZEWLEKŁYCH OWRZODZEŃ

Owrzodzenia stanowią ogromny kłopot tak dla pacjenta jak i dla osoby leczącej. Są objawem chorobowym i najczęściej równocześnie z owrzodzeniem należy leczyć chorobę podstawową. Do owrzodzeń należą odleżyny, owrzodzenia naczyniowe kończyn dolnych, zespół stopy cukrzycowej oraz rzadziej spotykane owrzodzenia w przebiegu innych chorób np. autoimmunologicznych, genetycznych czy metabolicznych, ale także oparzenia, odmrożenia, owrzodzenia nowotworowe, popromienne (po radioterapii) czy owrzodzenia w przebiegu chorób pęcherzowych (Epidermolysis bullosa - EB czy też pęcherzyca).

Nie można ocenić skali problemu owrzodzeń w Polsce. Nie ma do tej pory pełnych danych jakiej grupy owrzodzenia dotyczą. Nie są prowadzone rejestry tych chorych. Dostępne dane tak polskie jak i europejskie są wyłącznie szacunkowe. Ocenia się, że owrzodzenia żylne dotyczą ok 1-1,5% populacji Europejczyków w zależności od wieku, a owrzodzenia w przebiegu cukrzycy mogą obejmować nawet 6% populacji.

Według danych publikowanych przez Rynek Zdrowia w Polsce mamy ok. 2,73 mln ludzi chorych na cukrzycę. Ale z tej grupy ok 26% nie wie, że jest chora. Cukrzyca, choroba rozwijająca się przez wiele lat bezobjawowo, często ujawnia się dopiero poprzez zawał serca, niewydolność nerek czy udar.

Jedyne dostępne dane statystyk JGP Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczą ilości chorych leczonych w warunkach szpitalnych. Zgodnie z tą statystyką, dostępną w internecie, w roku 2016 w warunkach szpitalnych leczono 16480 osób z powodu owrzodzeń skóry oraz 4050 osób z powodu Zespołu Stopy Cukrzycowej i z tego powodu 9900 osób leczono chirurgicznie. Przeprowadzono 9670 amputacji dużych i 2680 małych, ale nie wiadomo ile w tej liczbie jest osób tylko po amputacji kończyn dolnych.

Nie ma danych ile osób obciążonych owrzodzeniem jest leczonych w POZ i w poradniach specjalistycznych.

ODLEŻYNY powstają u chorych leżących o osłabionej mobilności. Są spowodowane najczęściej złą pielęgnacją oraz niedoborami pokarmowymi chorego. Przyczyną jest stały, powtarzający się ucisk (leżenie w jednej pozycji) oraz działanie sił tnących (nieumiejętne przewracanie chorego na boki). Pojawiają się na wyrostkach kostnych – najczęściej na kości ogonowo-krzyżowej, ale mogą powstać w każdym innym miejscu narażonym na ucisk lub na styku dwóch powierzchni ciała np. na wewnętrznej stronie stawów kolanowych.

W profilaktyce przeciwodleżynowej należy zwracać uwagę na częste zmiany pozycji chorego. Pacjent powinien leżeć na zmiennociśnieniowym materacu przeciwodleżynowym, najlepiej w łóżku typu szpitalnego, nie na wersalce. Zapobiegając powstaniu odleżyn w pielęgnacji należy używać tłuste preparaty lub emolienty do ochrony skóry. Wszystkie czynności jakie są możliwe pacjent powinien wykonywać sam. Osoba opiekująca się chorym leżącym nie może go wyręczać. Opiekun ma za zadanie wspieranie i pomoc w czynnościach pozostających poza możliwościami chorego.

Początek odleżyny to niewielkie zaczerwienie w miejscu ucisku, jeżeli je odciążymy to zniknie samo po 36 godzinach. Jeżeli jednak zignorujemy ten objaw to w ciągu 6-12 godzin powstaje owrzodzenie trudne do leczenia, którego głębokość może być różna i często odsłania kości i stawy.

Owrzodzenia naczyniowe kończyn dolnych są spowodowane zaburzeniami pracy naczyń krwionośnych żył i tętnic doprowadzających do niedotlenienia i martwicy tkanek.

OWRZODZENIA ŻYLNE umiejscowione są w okolicy kostek przyśrodkowej lub zewnętrznej, zależnie od tego, która żyła jest niewydolna. Główną przyczyną owrzodzeń żylnych jest Przewlekła Niewydolność Żylna. Może być wywołana przez brak aktywności ruchowej, długotrwałe stanie lub siedzenie. Może być spowodowana przez ciążę albo m.in. wady zastawek żylnych. Pierwszymi objawami choroby są pojawiające się głównie u kobiet „pajączki” i drobne żylaki. Obrzęki stawów skokowych, „ociężałe i bolesne nogi” oraz zespół niespokojnych nóg w nocy spowodowane są przez zastój krwi w niewydolnych naczyniach żylnych. W profilaktyce owrzodzeń żylnych u osób o obniżonej aktywności z powodu rodzaju wykonywanej pracy stojącej lub siedzącej należy robić przerwy na maszerowanie w miejscu z podnoszeniem kolan do góry. Unikamy też zakładania nogi na nogę oraz noszenia skarpet uciskających okolice kostek i kolanówek powodujących ucisk pod kolanem. Choremu z zaawansowaną chorobą żylną nie wolno siedzieć na krześle z opuszczonymi nogami. A najlepszą formą zapobiegania pogłębianiu się zmian w naczyniach żylnych jest stosowanie kompresjoterapii systemowej.

OWRZODZENIA TĘTNICZE inaczej niedokrwienne lub miażdżycowe spowodowane są przez zamknięcie tętnic przez blaszki miażdżycowe lub ich zwężenie. Umiejscowione są na palcach, brzegach lub grzbiecie stóp albo na przedniej części kości piszczelowej. Często efektem niewydolności tętnic jest amputacja kończyny na wysokości uda. Pierwszym objawem choroby jest chromanie przestankowe i ból spoczynkowy kończyn w nocy. Zimne stopy, mrowienie i bladość skóry stóp to oznaka niedotlenienia tkanek spowodowana zaawansowanymi zaburzeniami krążenia. W profilaktyce owrzodzeń niedokrwiennych bardzo ważną rolę odgrywa trening marszowy. Spacerujemy w tempie niewywołującym bólu 3x w tygodniu przez 30 minut zwiększając powoli czas aktywności do 7x w tygodniu przez 45 minut.

W schorzeniach naczyń kończyn dolnych, głównie tętniczych ból mija po spacerowaniu, a w owrzodzeniach żylnych po uniesieniu kończyn dolnych powyżej pośladków, najlepiej w pozycji leżącej.

ZESPÓŁ STOPY CUKRZYCOWEJ to każde owrzodzenie, zwyrodnienie lub zapalenie tkanek stopy umiejscowione poniżej kostki u chorego z cukrzycą. Może występować jako stopa neuropatyczna lub niedokrwienna. Jednak najczęściej jest to owrzodzenie o etiologii mieszanej. ZSC rozwija się głównie u chorych ze źle monitorowaną i nieuregulowaną cukrzycą.

Niedokrwienna stopa cukrzycowa umiejscowiona jest na palcach, brzegach lub grzbiecie stóp oraz na pięcie u chorych leżących. Amputacja, często dotykająca chorych z niedokrwieniem jest wielokrotna, płatowa części stopy lub goleni.

OWRZODZENIE NEUROPATYCZNE spowodowane jest zaburzeniami pracy nerwów. Umiejscowione jest na podeszwowej stronie stopy. Pierwszym objawem są modzele powstające w miejscu ucisku, które chorzy traktują jak odciski. Obecność zaburzeń czucia bólu, dotyku, temperatury i wibracji u tych chorych doprowadza w krótkim czasie do amputacji najczęściej z powodu współistniejącego i szybko rozwijającego się zapalenia kości.

W profilaktyce Zespołu Stopy Cukrzycowej należy dbać o wyrównanie poziomów cukru we krwi, zapobiegając skokom i spadkom cukru w ciągu doby, wprowadzić na stałe dietę niskotłuszczową, zmniejszającą ryzyko powstania miażdżycy, należy obniżać podwyższony poziom cholesterolu, utrzymywać stałą i regularną aktywność ruchową. Osoba chora na cukrzycę powinna kupować buty wieczorem, kiedy kończyny są najmocniej obrzęknięte. Obuwie powinno być numer większe o szerokich nosach. W pielęgnacji skóry stóp należy dbać o dokładne jej osuszanie po toalecie, szczególnie pomiędzy palcami.

Większość owrzodzeń jest skolonizowana przez drobnoustroje własne chorego. Należy unikać stosowania antybiotyków w maściach oraz tych podawanych doustnie. Innymi preparatami jakich nie należy używać w leczeniu owrzodzeń jest Rywanol, Woda Utleniona, Kwas Borny oraz Chlorheksydyna. Prawidłowo prowadzona pielęgnacja owrzodzeń zapobiegnie rozwojowi zakażenia, a drobnoustroje w ograniczonej ilości nie przeszkadzają w prawidłowym gojeniu owrzodzeń i nie są bezpośrednim zagrożeniem dla osób postronnych. Wiedzę na temat prawidłowej pielęgnacji owrzodzeń chory powinien otrzymać u lekarza lub pielęgniarki w POZ.

Różni pacjenci. Co ich łączy? Pomaga im

Chłopiec, 8 lat - otarcia na twarzy

Dziewczynka, 4 lata - poparzenie gorącym płynem

Kobieta, 38 lat - po usunięciu znamion

Mężczyzna, 37 lat - wypadek na motocyklu

Mężczyzna - otarcia po upadku

Mężczyzna, 41 lat - oparzenie kawą
pourazowe porażenie czterokończynowe (tetraplegia)

Mężczyzna, 49 lat - pogryzienie przez psa

Kobieta, 56 lat - zabieg laserowy